Tag: gaswinning

De week van Freek

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Wat zou het fijn zijn als dit de week van de ommekeer wordt. Als de ernst van de situatie in Groningen tot in alle hoeken en gaten van het land doordringt.

Niet omdat wij Groningers zo zielig zijn. Maar omdat de lasten van de gaswinning (aardbevingen, bodemdaling, beschadigde woningen, hopeloos traag schadeherstel), zwaar op onze schouders rusten. Te zwaar.

house-insurance-419058_1280

Wat zou het fijn zijn als onze lasten gedeeld kunnen worden. Door duizenden handen die zeggen: we staan achter jullie, wij willen dat jullie net zo veilig kunnen wonen en leven als wij. Daar hebben jullie recht op, want er is jullie onrecht aangedaan.

Wat zou het fijn zijn als het de week van Groningen wordt: op handen gedragen.

Laat Groningen niet zakken

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Wat u kunt doen om uw solidariteit met Groningen te tonen:

Teken de petitie Laat Groningen niet zakken en help Groningen op de politieke agenda te krijgen.

Tank niet meer bij Shell en Esso (zij vormen samen de NAM)

Word steunlid van de Groninger Bodem Beweging, belangenbehartiger van de inwoners van het bevingsgebied

Doneer geld aan Stichting Recht voor Groningen en maak gezamenlijke rechtszaken mogelijk

Organiseer een landelijke protesttocht in Den Haag of Amsterdam

Eis een parlementaire enquête naar de gaswinning

Bestook de Tweede Kamerleden met mails en tweets: laat Groningen niet zakken!

Stem in maart op een ‘gasvrije’ politieke partij

Bezoek Groningen en zie met eigen ogen

Groningers hadden al jaren een vermoeden
Zo gaat het al jaren, help ons alstublieft dit te stoppen

Dank u wel, namens alle gedupeerden van de gaswinning binnen en buiten Groningen.

Geen deuk in een pakje boter

On door Ingrid Verbeek2 reacties

Groningen wil een toekomst zonder de NAM, dat is duidelijk. Maar dat lukt niet als we doorgaan op de ingeslagen weg. We moeten nieuwe wegen gaan bewandelen. Dus nee, alsjeblieft niet nog een fakkeltocht. Waar een handjevol mensen zich boos maakt over de gaswinning en de rest van Nederland zijn schouders ophaalt. We slaan met elkaar in Groningen nog geen deuk in een pakje boter, als we op deze manier doorgaan.
butter-1920670__340Wil je een fakkeltocht? Prima, maar dan in Den Haag of Amsterdam.

Wil je dat je huis versterkt wordt? Prima, maar stap dan naar de rechter en overrule de NCG/CVW.

Wil je de NAM verdrijven uit Groningen? Prima, maar dan via landelijke acties tegen de Shell en ExxonMobil: “get the Shell out of here”.

Wil je een regering die haar verantwoordelijkheid neemt? Prima, stem dan op 15 maart op een politieke partij die zich vierkant achter de Groningers schaart. In woorden èn in daden.

Maar eerst even oefenen. Loop naar de keuken en haal een pakje boter uit de koelkast. Stroop je mouwen op en sla er een deuk in. Doe het nog een keer, zodat het een fikse deuk wordt. Goed zo!

Wil jij ook meebepalen hoe de toekomst van Groningen zonder de NAM eruit komt te zien?
Sla dan vanaf nu jouw deuk in het imago van alle partijen die toestaan dat er in Nederland gas gewonnen wordt, ten koste van het leven en de veiligheid van de Groningers.

 

Het licht staat op rood in Groningen

On door Ingrid Verbeek3 reacties

Oh, wat had ik graag goede voornemens gemaakt voor dit kakelverse jaar. Wat had ik graag onbezorgd geroepen: ik ga een wereldreis maken of een moestuin beginnen. Maakt het uit, het leven is mooi en ik heb er zin in. De zorgen zijn voor morgen, ik leef nu.

Maar jammer genoeg kon ik geen enkel voornemen bedenken. Er kwam er wel eens eentje langs, maar ik liet hem nooit binnen. Geen belangstelling, zei ik dan. Geen tijd, te drukdrukdruk.

Maar dat is niet de hele waarheid, zelfs niet de halve. De waarheid is dat ik niet onbezorgd ben, maar verscheurd. Verscheurd omdat ik niet weet of ik in mijn huis, mijn thuis, veilig ben. Overleeft mijn huis alle aardbevingen van 2017. Overleef ik de aangekondigde schok van 5.0 Richter, terwijl mijn huis nog niet versterkt is. Overleeft mijn geliefde het? En mijn dieren? En mijn buren?
traffic-lights-242323__340

Ik weet het niet. Niemand weet het, dus hoe kan ik het dan weten. Niemand weet het, maar de gaswinning gaat ondertussen door. Bij twijfel niet oversteken, toch? In Groningen geldt dat niet, er wordt gewoon doorgepompt.

Maar ik kan bij twijfel niet ‘gewoon’ doorleven. Ik kan mijn kop niet in het zand steken, want het gaat om mijn veiligheid. Veiligheid waarmee gespeeld wordt, waarmee risico’s genomen worden. Niet door mijzelf, maar door anderen. Terwijl het licht op rood staat. Maar de mensen die de gaskraan bedienen zijn kleurenblind.

En dat verscheurt me nog het meest.

Heb je wel eens een aardbeving gevoeld?

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Deze vraag krijg ik regelmatig. En elke keer val ik weer stil. Hoe kun je dit vragen aan iemand die midden in het gaswinningsgebied woont. Midden op de gasbel die Nederland zo rijk gemaakt heeft en Groningen zo arm. Natuurlijk heb ik wel eens een aardbeving gevoeld, niet één maar een heleboel. En ik heb er veel meegemaakt die ik niet gevoeld heb, maar die er wel waren.

Eigenlijk doet het er niet toe hoe een aardbeving voelt, netzomin als hoe een storm voelt. Waar het om gaat is wat de gevolgen zijn van die aardbeving of die storm.

wp-1483168742285.jpg

Gelukkig wordt de vraag naar de gevolgen ook wel eens gesteld. Dan vertel ik over hoe het onder je huid kruipt om te leven in onzekerheid en onveiligheid. Hoe onverteerbaar het is dat dit door het handelen van mensen komt. Dat de gaswinning in Groningen één groot experiment is, waar we als bewoners de ongevraagde proefpersonen in zijn. Dan valt mijn gesprekspartner langzaam stil en zegt: ik wist niet dat het zo erg is.

Ja, zo erg is het. Een aardbeving duurt maar een paar seconden, de gevolgen duren jaren en jaren. Tot ver na het einde van de gaswinning gaan de bevingen door, met alle ellende  van dien. Ik zal het niet meer meemaken dat de rust en de veiligheid in Groningen is teruggekeerd. Daarom is de vraag die ik mezelf het vaakst stel: hoe leef ik met de gevolgen en hou ik toch plezier in mijn leven?

Ik hoop in 2017 het antwoord te vinden.