Kijkt u naar Groningen als gaswinningsgebied? Dan woont u waarschijnlijk niet in Groningen, stad of Ommeland.
Kijkt u naar Groningen als aardbevingsgebied? Dan is de kans groot dat u er zelf woont of er familie of vrienden heeft wonen.

Soms lijkt het alsof de ene blik de andere uitsluit. Het gaat over gaswinning of over aardbevingen.

“Groningers, zeur niet zo, we hebben nu eenmaal aardgas nodig om onze huizen te verwarmen en ons eten te koken.”

Of

“Niet-Groningers, begrijp nou toch dat diezelfde gaswinning zorgt voor aardbevingen en dus voor schade en angst.”

Laten we proberen elkaar beter te gaan begrijpen. Laten we het volgende afspreken. Vanaf nu praten we alleen nog maar over het gasbevingsgebied.

Want de gaswinning en de aardbevingen horen bij elkaar, zoals het water bij de zee en de pleister bij de wond.

Soms ’s nachts als ik wakker lig, weet ik wat ik tegen Minister Kamp wil zeggen.

‘Beste Henk, onbewogen burger uit het aardbevingsvrije deel van Nederland. Je beweegt in woorden met ons mee, maar in je daden sta je stokstijf stil, als verstard in een repeterende breuk van onderzoeken en cijfers.

Je bent minister voor heel Nederland. Weet je dat Groningen een van de provincies van Nederland is? En weet je dat jouw verstarring ons Grunnegers in onzekerheid en onveiligheid houdt? Dat wij verstarren in het niet weten wanneer de grote klap komt, in het niet weten of we daarna nog bestaan?

Wij zijn verstard, jij bent verstard. Wie komt er als eerste in beweging?’