Ministerie van Economische Zaken

NAM

SodM

KNMI

TNO

EBN

GasTerra

Shell

ExxonMobile

OGEN OPEN

De Onderzoeksraad voor de Veiligheid:
‘Het ministerie van Economische Zaken en de NAM zijn ernstig tekort geschoten bij de gaswinning in Groningen. Ze hebben jarenlang alleen maar oog gehad voor de opbrengsten en zijn blind geweest voor de veiligheid van de inwoners van het winningsbied’.

Hèhè.

Vraagt een journalist aan de directeur van het CVW, u weet wel, het “Centrum voor Veilig Wonen” of de schadeafwikkeling nu echt onafhankelijk van de NAM plaatsvindt.
Begint de arme man te blozen en te stotteren. Hij komt niet verder dan zoiets als: ‘we zullen de schades echt naar eer en geweten beoordelen en afhandelen’.

Naar eer en geweten? Naar wiens eer en naar wiens geweten.
Dat van de directeur of dat van de telefonisten of dat van mijn buurman misschien?
Of dat van ingenieursbureau Arcadis dat 55% van de aandelen van het CVW in handen heeft? Datzelfde Arcadis dat onder één hoedje speelt met de NAM.

Dezelfde NAM die de schadeafwikkeling op afstand gezet heeft.

Als ik de directeur van het CVW was, zou ik ook blozen en stotteren.
Arme man, wat een baan.

Hoe noem je een organisatie die in het gasbevingsgebied de schade gaat herstellen?

Het ‘Centrum voor Veilig Wonen’ natuurlijk. Logisch toch?
Want door te herstellen en te herstellen en na de volgende beving weer te herstellen wordt het wonen veilig. Je huis wordt beter, mooier en steviger. Het wordt als het ware een aardbevingsbestendig huis.

Nee dus. Niet dus. Door te pappen en nat te houden, door te smeren en te pleisteren, door te stutten en te steunen wordt je huis niet veiliger. Integendeel. Door elke beving wordt je huis zwakker en zwakker. Haal je de stutten weg, dan is je huis ook weg.

Laten we daarom het beestje bij de naam gaan noemen.
De nieuwe organisatie heet vanaf nu het ‘Centrum voor Veilig Wegwezen’.

Een aardbeving is een aardbeving denkt u misschien. Of de klap overdag of  ’s nachts komt, maakt niet uit.

Voor de huizen, de kerken, scholen, ziekenhuizen en sportkantines maakt het inderdaad niet uit. Een klap is een klap, een schok is een schok, schade is schade.

Voor de mensen maakt het wel uit. Je ligt in je bedje te slapen, waant je veilig en dan in één klap zit je verstijfd rechtop. Wat gebeurt er, wat hoor ik, wat moet ik doen? De kinderen kruipen geschrokken bij je in bed. Niemand slaapt meer die nacht.

Een klap in de nacht komt harder aan dan een klap overdag. Dus als ik kiezen mag, zeg ik: graag alleen overdag.

Een schokvrij 2015 gewenst.