Vluchten kan niet meer

Op vakantie in een land zonder aardbevingen. Zo’n land dat Nederland ook eens was. Tot de helft van de vorige eeuw. Toen de uitbuiting van Groningen begon.

Ik ben hier nu een dag of tien en heb nog geen trilling of beving gezien. En dat voelt raar, heel raar. Waar blijven ze nu, wanneer komt er weer een?
Die klap in de verte misschien? Oh nee, dat is Frans onweer.
Ik ben hier te kort om werkelijk te beseffen dat de aarde hier niet beeft. Ik merk nu hoe de bevingen deel van mijn dagelijks leven geworden zijn. Ze zijn altijd bij me, waar ik ook ben.

Vluchten kan niet meer, ik zou niet weten waar naartoe.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s