Grunniger Kouke met tissues

Via via hoorde ik dat het Platform Kerk en Aardbeving op zoek is naar twee parttime geestelijk verzorgers. Mijn eerste gedachte was: ‘twee maar’? Mijn tweede gedachte: ‘zitten we hierop te wachten’? Mijn derde: ‘nee toch’.

Ik weet hoeveel mensen aan het einde van hun latijn zijn. Bewoners die diep in de bevingsellende zitten en recht hebben op alle steun en zorg die al in Groningen aangeboden wordt (door o.a. Stut en Steun, Lentis, Inwonersondersteuning Loppersum).  Ik weet wat voortdurende angst, stress, boosheid, onveiligheid, kastje-muur en volksverlakkerij met een mens kan doen. Ik maak het zelf al jaren mee.

Inkedbus-308338_1280_LI (2)Maar waarom er nu een nieuw loket toegevoegd moet worden aan de vele loketten die er al zijn, snap ik niet zo goed. En waarom dat een Proatbus moet zijn waar ‘een kop koffie en een plak Grunniger Kouke om het gesprek op gang te brengen altijd aanwezig zijn, evenals een doos tissues’, snap ik helemaal niet.

Op maandag de bibliobus, op woensdag de rijdende bakker en op vrijdag de Proatbus. Zo komen we de gaswinning wel door.

Ik kan er niet anders dan cynisch van worden.