Met droge ogen liet Rutte ons deze week in het debat over de parlementaire enquête gaswinning weten dat onze ellende niets anders is dan nevenschade. Oftewel: niet noemenswaardig, bijzaak, peanuts, verwaarloosbaar, het verder niet over hebben. Voorop staat dat de gaswinning Nederland ongekende rijkdom heeft gebracht. Daar gaat het om in de ogen van Rutte en daar doen 1.615 aardbevingen, 267.466 schademeldingen, 11.880 onveilige en 7.289 misschien onveilige adressen en veel, heel veel Groningers met stress en gezondheidsklachten niets aan af. Ik heb deze schoffering niet aan zien komen.

Hoe diep kan een premier zinken. Hoe bestaat het dat de coalitie hem ermee weg laat komen. Hoe kan het dat politiek lijfsbehoud vóór het lijfsbehoud van burgers gaat. Ooit schreef ik dat we in Groningen vogelvrij zijn, want zo voelde het toen. Nu blijkt dat echt het geval te zijn. Wij, burgers van Nederland, doen er niet toe. En dat geldt niet alleen voor ons, Groningers, maar ook voor de mensen die bij Tata Steel wonen, ook voor de gedupeerden van de kindertoeslagaffaire, ook voor de mensen die Parkinson krijgen van landbouwgif dat nog steeds niet verboden is, ook voor…

We doen er niet toe, het ging en gaat niet om ons. Hoe moeten we met deze wetenschap verder met onze gescheurde, getraumatiseerde en vergiftigde levens. Hoe moet ik verder nu al mijn slapeloze nachten, stress en lichamelijke klachten die ik gehad heb niets meer waren dan nevenschade? Verwaarloosbaar, niet meer over hebben. Maar wat Rutte kan, kan ik niet. Ik móet het erover hebben, want voor mij was het jarenlang hoofdzaak, werd mijn leven erdoor bepaald. Nu is dat gelukkig minder, maar dat is voor veel anderen nog niet het geval. Die zitten nog jaren in de ellende, want het moet nog maar blijken of die 50 maatregelen voor Groningen tot een versnelling leiden of landbouwgif eindelijk verboden wordt en wanneer Tata Steel dichtgaat.

Je eigen burgers zien als sta in de weg, wier levens je mag ruïneren, zonder dat je daarvoor afgestraft wordt. Dat is de premier waarmee we het al 13 jaar moeten doen. Wie verlost ons van deze man, wie maakt hem tot bijzaak. Wat mij betreft komt Rutte Groningen nooit meer in.

Trouwens: als er alleen sprake is van nevenschade is er dan eigenlijk nog wel sprake van een ereschuld?

_{Dit is echt mijn allerlaatste aardbevingsblog, ik moest dit nog even kwijt. Gelukkig heb ik nog wel een escape: als ik het echt niet meer hou kan ik uitwijken naar mijn Groningerblog. Maar alleen als ik het echt niet meer hou.}